Forum Profesjonalnego Sprzątania Branża profesjonalnego sprzątania Akademia Profesjonalnego Sprzątania Jak czyścić posadzki betonowe?

Jak czyścić posadzki betonowe?

Jak czyścić posadzki betonowe?

 
  • 0 głosów - średnia: 0
admin

Administrator

51
04-03-2023, 09:29 AM #1
Posadzki betonowe
W niniejszym artykule podjęto próbę scharakteryzowania posadzek betonowych w kontekście utrzymania
czystości od momentu oddania posadzki do użytku.
 
Bardzo ważnym elementem każdego obiektu przemysłowego oraz użyteczności publicznej jest podłoga. Wierzchnia warstwa podłogi, czyli posadzka, ma duży wpływ na bezpieczeństwo, jak również estetykę pomieszczenia. Posadzki mogą być wykonane z: płytek ceramicznych, kamienia, tworzyw sztucznych, płytek metalowych, betonu, drewna itp. Rodzaj podłoża zależy od technicznych i użytkowych wymagań, jakie powinno spełniać. W obiektach przemysłowych posadzki muszą być odporne na zużycie mechaniczne oraz na działanie środków chemicznych.

W obiektach użyteczności publicznej mogą być mniej odporne na ścieranie, ale ważnym elementem jest ich zadbany wygląd. W niektórych pomieszczeniach od posadzki wymaga się wysokiej odporności termicznej, specjalnych własności izolacyjnych, nietypowej faktury, nierzadko też zdolności odprowadzania ładunku elektrycznego. Dodatkowym czynnikiem, który jest brany pod uwagę przy wyborze posadzki, jest łatwość utrzymania jej w czystości. Z powodu specyficznych warunków eksploatacji trzeba pamiętać, że nie wszystkie posadzki znajdą zastosowanie w przemyśle.
 
Co to jest beton?
Beton – to jeden z najczęściej używanych produktów na świecie. Jest materiałem powstałym ze zmieszania cementu, kruszywa grubego i drobnego, piasku oraz ewentualnych domieszek i uzyskuje swoje właściwości w wyniku hydratacji cementu. Produkt ten, który znany jest od I w. p.n.e., posiada szereg zalet, zwłaszcza w odniesieniu do jego wytrzymałości, trwałości, obojętności termicznej i izolacji dźwiękowej. Powstałe w ciągu ostatnich dwóch dekad techniki i narzędzia pozwoliły na zastosowanie naukowego podejścia do badań betonu w skali nanometrycznej.

Odkrycie wielkiej technicznej złożoności betonu przyczyniło się do rozwoju ekstremalnie wytrzymałych produktów betonowych, które są bardziej plastyczne, trwalsze i odporniejsze, oraz betonów samopoziomujących, posiadających lepszą estetykę i łatwiejszych w utrzymaniu. Nowoczesna posadzka betonowa składa się z podkładu, płyty konstrukcyjnej i warstwy powierzchniowej. Jeżeli posadzka wymaga izolacji termicznej od podłoża, stosuje się wtedy warstwę styropianu, natomiast w celu izolacji wodoszczelnej układa się folię, np. z polietylenu czy polichlorku winylu. 

Posadzki betonowe mogą być wykorzystywane w pomieszczeniach, w których środowisko nie jest agresywne w stosunku do betonu. Zwykły beton jest mało odporny na ścieranie i działanie substancji chemicznych oraz bardziej podatny na pylenie. Dlatego w nowoczesnych posadzkach betonowych poprzez odpowiednią modyfikację składu betonu oraz techniki układania posadzki staramy się te wady minimalizować. Ogromne znaczenie w tym procesie ma odpowiedni dobór wypełniaczy, takich jak: mikrokrzemionka, plastyfikator czy dyspersja polimerowa. Mikrokrzemionka wypełnia pory i mikropory betonu. Ma to wpływ na nasiąkliwość nawierzchni betonowej, wzrost wytrzymałości mechanicznej oraz odporności na ścieranie i temperatury ujemne. Z uwagi na wysoką wodochłonność mikrokrzemionki niezbędne jest dodawanie plastyfikatora. Powoduje on upłynnienie mieszanki bez zwiększania ilości wody zarobowej. Brak plastyfikatora powoduje kurczenie się betonu,a w konsekwencji powstanie rys i pęknięć. 

Kolejnym elementem mającym istotny wpływ na jakość posadzki betonowej oraz utrzymanie jej potem w należytej czystości jest zastosowanie odpowiedniej dyspersji polimerowej. Polimer może występować w postaci żywicy epoksydowej, poliakrylanu, polioctanu winylu itp. Dzięki zastosowaniu polimeru zmniejsza się nasiąkliwość betonu, zwiększa się odporność na ścieranie i środki chemiczne, poprawia się jego wytrzymałość na zginanie, niweluje powstawanie mikrorys na powierzchni betonu, zwiększa się odporność na działanie smarów, olejów, paliw, zasad, kwasów i soli. Mieszankę betonową można również modyfikować wypełniaczami mineralnymi dużej twardości: bazaltem czy opiłkami metalowymi. One również mają wpływ na uszczelnienie betonu oraz poprawę jego wytrzymałości.
 
Podział posadzek betonowych
W związku z tym posadzki betonowe dzielimy na: powłoki zacierane, posadzki samorozlewne oraz jastrychy. Informacja na temat charakterystyki każdej z nich będzie miała wpływ na dobór sposobu doczyszczenia oraz utrzymania ich w czystości.
 
Powłoki zacierane
Powłoki zacierane utwardzające mogą być aplikowane w postaci płynnej lub sypkiej. Nanosi się je po wstępnym związaniu betonu. Zwiększają odporność nawierzchni betonowej i utwardzają powierzchnię. Najczęściej taka warstwa ma od 15 do 20 cm grubości. Nanoszenie posypki rozpoczyna się w momencie, kiedy odcisk buta w betonie wynosi 2-3 mm głębokości. Warstwę zaciera się za pomocą mechanicznych zacieraczek skrzydełkowych. W skład takiej posypki utwardzającej wchodzi: cement, kruszywo, dodatki polimerowe, a także niekiedy pigmenty mineralne. 

Bardzo duże znaczenie w świetle późniejszego utrzymania czystości danej posadzki ma dawka posypki. Im więcej kg na m2, tym bardziej wytrzymała posadzka. Dobór odpowiedniej dawki posypki jest ściśle związany z warunkami eksploatacji posadzki: wielkości obciążenia oraz stopnia jego intensywności. Ma to wpływ na późniejsze utrzymanie tej powierzchni w czystości. Jeżeli mieszanka nie zostanie dostosowana do obciążeń i okaże się za miękka, koła wózków widłowych oraz innych pojazdów przemysłowych będą trwale odciśnięte i takie zabrudzenie jest praktycznie niemożliwe do usunięcia. Jedynym rozwiązaniem w tej sytuacji jest doprowadzenie tychże śladów do postaci wyblakłej, aby nie rzucały się w oczy. Nic tak nie denerwuje, jak ślady po kołach od razu po oddaniu posadzki do użytku. Niestety nierzadko jest to wina „oszczędności” inwestora.
 
Posadzka samorozlewna
Kolejnym typem posadzki betonowej jest posadzka samorozlewna. Można ją układać tak na nowych, jak i starych podkładach – odpowiednio przygotowanych. Na takie podłoże stosuje się preparat gruntujący lub piasek
kwarcowy, a następnie wylewa się warstwę posadzki. Tutaj grubość warstwy, w zależności od przewidywanych obciążeń, waha się od 4 do 15 mm. Zaletą tej metody jest bezpyłowe i niezależne w ciągu technologicznym wykonywanie posadzki. Istnieją odmiany posadzek samorozlewnych odporne na warunki zewnętrzne oraz ujemną temperaturę. Mogą one być stosowane na nawierzchniach o ekstremalnych obciążeniach, np. parkingach wielopoziomowych, mostach. Jednocześnie są to posadzki bardzo odporne na działanie silnych środków chemicznych oraz stosunkowo łatwe do utrzymania w czystości.
 
Jastrych
Jastrychy, kolejny rodzaj posadzki, stosuje się na stare lub nowe podkłady, po uprzednim przygotowaniu i zagruntowaniu. Jest rodzajem posadzki bezspoinowej, której zadaniem jest wyrównanie powierzchni. Zacierana mechanicznymi zacieraczkami warstwa może wynosić od 10 do 100 mm grubości. Po ułożeniu posadzki betonowej należy ją chronić przed działaniem promieni słonecznych, podwyższonymi temperaturami, przeciągami i wodą. Powinno się utrzymywać w pomieszczeniu wilgoć, która zabezpieczy przed szybkim i nadmiernym odparowaniem wody z posadzki. 

Po wstępnym związaniu posadzki nacina się i wykonuje szwy robocze. Na początku wypełnia się je wciskaną prefabrykowaną wkładką, która umożliwia użytkowanie posadzki po kilku dniach od jej ułożenia. Docelową spoinę, dylatację, stosuje się dopiero po pełnym związaniu betonu. Zapobiega ona odkształcaniu się materiału betonowego, a co za tym idzie – powstawaniu rys i pęknięć w warstwie posadzki i całej konstrukcji betonu. 

Jeżeli zapoznaliśmy się z całym procesem powstawania posadzki betonowej i znamy jej rodzaje oraz cechy charakterystyczne i różnice między nimi, łatwiej nam będzie podejść do tematu sprzątania pobudowlanego takiej posadzki, bieżącego utrzymania czystości, a także okresowego doczyszczania z powstałych w trakcie eksploatacji zabrudzeń.
 
Sprzątanie pobudowlane
Sposób sprzątania pobudowlanego posadzki betonowej zależy w dużej mierze od okresu, jaki minął od całkowitego zakończenia prac związanego z posadzką. Należy pamiętać, że w większości przypadków po związaniu betonu i wypełnieniu dylatacji rozpoczyna się proces pielęgnacji betonu, który trwa minimum 7 dni. Pielęgnacja przeprowadzana jest za pomocą arkuszy folii lub preparatów powłokotwórczych. Jeżeli w tym czasie zaczniemy proces sprzątania pobudowlanego, to użycie ciężkiego sprzętu oraz agresywnej chemii spowoduje zdarcie powłoki pielęgnacyjnej przed jej całkowitym utwardzeniem. 

Pierwszym etapem przed przystąpieniem do zmywania posadzki powinno być jej odkurzenie. Na małych powierzchniach posłużymy się odkurzaczem, najlepiej cyklonowym, na powierzchniach większych będziemy zmuszeni użyć zamiatarki. Używając zamiatarki, należy pamiętać o ustawieniu odpowiedniego docisku szczotek, aby nie zarysować powierzchni. Po odkurzeniu powierzchni zmywamy posadzkę czystą wodą, aby zebrać wszelkie drobiny piasku oraz kurzu osiadającego po zamiataniu posadzki. 

Kolejnym etapem jest umycie posadzki środkiem do doczyszczania pobudowlanego. Jest to środek kwaśny, dlatego trzeba pamiętać o dokładnym dozowaniu preparatu, aby nie uszkodzić mytej powierzchni. Bardzo ważnym czynnikiem jest maszyna użyta do tego procesu – konieczny jest odpowiedni do zabrudzenia nacisk zespołu szorującego na powierzchnię. 

Głównym celem mycia posadzki środkiem kwaśnym jest usunięcie pozostałości po gipsie, zaprawach, farbach itp. Szczególnie dużo zabrudzeń tego typu powstaje w wyniku prowadzenia nacięć dylatacyjnych. Dlatego nacisk maszyny odgrywa tu istotną rolę. Niezwłocznie po umyciu posadzki środkiem kwaśnym powinniśmy powtórzyć cały proces mycia, używając roztworu środka zasadowego. Ma to istotny wpływ na kondycję oraz wygląd posadzki podczas późniejszego użytkowania. Ważne jest, aby zmienić odczyn posadzki ze środowiska kwaśnego do jak najbardziej neutralnego. W miejscach trudno dostępnych dla dużych maszyn samojezdnych należy użyć urządzenia jednotarczowego, popularnej szorowarki, i przeprowadzić proces doczyszczania pobudowlanego w ten sam sposób. Po zakończeniu procesu doczyszczania kolejnym etapem jest codzienna pielęgnacja.
 
Utrzymanie codzienne
Dbałość o prawidłowe utrzymanie posadzki w nienagannej czystości, w przypadku posadzki betonowej, nie jest czymś szczególnie trudnym. Pracę przy pielęgnacji można podzielić na dwie części. Jedna to sprzątanie na sucho przy użyciu sprzętu ręcznego, odkurzaczy i zamiatarek bezpyłowych. Inna to mycie na mokro techniką mopowania w małych pomieszczeniach oraz przy użyciu zmywarek do posadzek na większych powierzchniach. 

Częstym błędem jest stosowanie kompaktowych maszyn myjących o niewystarczającym nacisku i funkcjonalności na wielkich powierzchniach przemysłowych. Bieżące mycie powinno się odbywać przy użyciu preparatów neutralnych bądź zbliżonych do pH neutralnego. Agresywna chemia używana codziennie ma destrukcyjny wpływ na posadzkę i powoduje, że z czasem staje się ona coraz trudniejsza do utrzymania. Na rynku dostępne są środki do codziennej pielęgnacji o różnych właściwościach. Wszystko zależy od rodzaju pomieszczenia i wymagań inwestora co do wyglądu posadzki. W jednym miejscu zastosowanie znajdzie środek nabłyszczający, w innym odtłuszczający, a jeszcze gdzie indziej preparat o długotrwałym, przyjemnym zapachu.
 
Doczyszczanie
Inaczej będziemy postępować w przypadku doczyszczania posadzki. Pierwszym krokiem jest rozpoznanie rodzaju brudu. Czy mamy do czynienia z zabrudzeniem tłustym, czy raczej osadem wodnym lub rdzą? Od prawidłowego rozpoznania zależy powodzenie w doborze odczynu środka myjącego. W tym procesie zastosowanie mają zwykle środki o skrajnych pH koncentratów. Kolejnym ważnym elementem jest dobór urządzenia myjącego o odpowiednio dużym nacisku oraz właściwej szerokości roboczej.

Podczas doczyszczania używamy przeważnie metody namaczania. Pozwala to na dogłębne rozpuszczenie zabrudzenia oraz wniknięcie środka chemicznego w pory posadzki. Rozpuszczony brud należy zebrać przy pomocy odkurzacza na mokro lub automatu myjącego. Ważne jest, aby namoczonego zabrudzenia nie zostawić na powierzchni, ponieważ kiedy wyschnie, zmusi nas do powtórzenia procesu. W zależności od stanu posadzki używamy odpowiedniego koloru padu lub szczotki. Najbardziej skuteczne i zarazem odpowiednie do doczyszczania są pady zielone, brązowe i czarne (trzeba być ostrożnym, gdyż potrafią zarysować powierzchnię) oraz szczotki o dużej twardości.
 
Konserwacja
Aby przedłużyć żywotność posadzki betonowej oraz zminimalizować wnikanie brudu w pory posadzki, raz na jakiś czas należy przeprowadzić jej konserwację. Zapobiega to również nadmiernemu pyleniu posadzki. Konserwację przeprowadza się preparatami na bazie polimerów, poliuretanu lub żywic. Dobór środka zależy od rodzaju posadzki oraz od jej przeznaczenia i obciążeń, jakie powinna wytrzymać. Od prawidłowej konserwacji zależy w dużym stopniu trwałość nawierzchni posadzki oraz szybkość jej degradacji. Konserwację prowadzimy w sposób bardzo podobny do układania akryli. Na doczyszczoną, zneutralizowaną posadzkę czystym mopem nakładamy cienkie warstwy powłok, pamiętając o krzyżowym ułożeniu kolejnych warstw. Reasumując: współczesne posadzki betonowe to powierzchnie, na których dosyć łatwo utrzymać czystość. Warunkiem powodzenia jest jednak posiadanie niezbędnej wiedzy oraz stosowanie profesjonalnych metod.
 
źródło: Firma Sprzątająca Nr 3/2008, autor: Piotr Dyjak
Ten post był ostatnio modyfikowany: 04-04-2023, 10:49 AM przez admin.

Administrator Forum Profesjonalnego Sprzątania
admin
04-03-2023, 09:29 AM #1

Posadzki betonowe
W niniejszym artykule podjęto próbę scharakteryzowania posadzek betonowych w kontekście utrzymania
czystości od momentu oddania posadzki do użytku.
 
Bardzo ważnym elementem każdego obiektu przemysłowego oraz użyteczności publicznej jest podłoga. Wierzchnia warstwa podłogi, czyli posadzka, ma duży wpływ na bezpieczeństwo, jak również estetykę pomieszczenia. Posadzki mogą być wykonane z: płytek ceramicznych, kamienia, tworzyw sztucznych, płytek metalowych, betonu, drewna itp. Rodzaj podłoża zależy od technicznych i użytkowych wymagań, jakie powinno spełniać. W obiektach przemysłowych posadzki muszą być odporne na zużycie mechaniczne oraz na działanie środków chemicznych.

W obiektach użyteczności publicznej mogą być mniej odporne na ścieranie, ale ważnym elementem jest ich zadbany wygląd. W niektórych pomieszczeniach od posadzki wymaga się wysokiej odporności termicznej, specjalnych własności izolacyjnych, nietypowej faktury, nierzadko też zdolności odprowadzania ładunku elektrycznego. Dodatkowym czynnikiem, który jest brany pod uwagę przy wyborze posadzki, jest łatwość utrzymania jej w czystości. Z powodu specyficznych warunków eksploatacji trzeba pamiętać, że nie wszystkie posadzki znajdą zastosowanie w przemyśle.
 
Co to jest beton?
Beton – to jeden z najczęściej używanych produktów na świecie. Jest materiałem powstałym ze zmieszania cementu, kruszywa grubego i drobnego, piasku oraz ewentualnych domieszek i uzyskuje swoje właściwości w wyniku hydratacji cementu. Produkt ten, który znany jest od I w. p.n.e., posiada szereg zalet, zwłaszcza w odniesieniu do jego wytrzymałości, trwałości, obojętności termicznej i izolacji dźwiękowej. Powstałe w ciągu ostatnich dwóch dekad techniki i narzędzia pozwoliły na zastosowanie naukowego podejścia do badań betonu w skali nanometrycznej.

Odkrycie wielkiej technicznej złożoności betonu przyczyniło się do rozwoju ekstremalnie wytrzymałych produktów betonowych, które są bardziej plastyczne, trwalsze i odporniejsze, oraz betonów samopoziomujących, posiadających lepszą estetykę i łatwiejszych w utrzymaniu. Nowoczesna posadzka betonowa składa się z podkładu, płyty konstrukcyjnej i warstwy powierzchniowej. Jeżeli posadzka wymaga izolacji termicznej od podłoża, stosuje się wtedy warstwę styropianu, natomiast w celu izolacji wodoszczelnej układa się folię, np. z polietylenu czy polichlorku winylu. 

Posadzki betonowe mogą być wykorzystywane w pomieszczeniach, w których środowisko nie jest agresywne w stosunku do betonu. Zwykły beton jest mało odporny na ścieranie i działanie substancji chemicznych oraz bardziej podatny na pylenie. Dlatego w nowoczesnych posadzkach betonowych poprzez odpowiednią modyfikację składu betonu oraz techniki układania posadzki staramy się te wady minimalizować. Ogromne znaczenie w tym procesie ma odpowiedni dobór wypełniaczy, takich jak: mikrokrzemionka, plastyfikator czy dyspersja polimerowa. Mikrokrzemionka wypełnia pory i mikropory betonu. Ma to wpływ na nasiąkliwość nawierzchni betonowej, wzrost wytrzymałości mechanicznej oraz odporności na ścieranie i temperatury ujemne. Z uwagi na wysoką wodochłonność mikrokrzemionki niezbędne jest dodawanie plastyfikatora. Powoduje on upłynnienie mieszanki bez zwiększania ilości wody zarobowej. Brak plastyfikatora powoduje kurczenie się betonu,a w konsekwencji powstanie rys i pęknięć. 

Kolejnym elementem mającym istotny wpływ na jakość posadzki betonowej oraz utrzymanie jej potem w należytej czystości jest zastosowanie odpowiedniej dyspersji polimerowej. Polimer może występować w postaci żywicy epoksydowej, poliakrylanu, polioctanu winylu itp. Dzięki zastosowaniu polimeru zmniejsza się nasiąkliwość betonu, zwiększa się odporność na ścieranie i środki chemiczne, poprawia się jego wytrzymałość na zginanie, niweluje powstawanie mikrorys na powierzchni betonu, zwiększa się odporność na działanie smarów, olejów, paliw, zasad, kwasów i soli. Mieszankę betonową można również modyfikować wypełniaczami mineralnymi dużej twardości: bazaltem czy opiłkami metalowymi. One również mają wpływ na uszczelnienie betonu oraz poprawę jego wytrzymałości.
 
Podział posadzek betonowych
W związku z tym posadzki betonowe dzielimy na: powłoki zacierane, posadzki samorozlewne oraz jastrychy. Informacja na temat charakterystyki każdej z nich będzie miała wpływ na dobór sposobu doczyszczenia oraz utrzymania ich w czystości.
 
Powłoki zacierane
Powłoki zacierane utwardzające mogą być aplikowane w postaci płynnej lub sypkiej. Nanosi się je po wstępnym związaniu betonu. Zwiększają odporność nawierzchni betonowej i utwardzają powierzchnię. Najczęściej taka warstwa ma od 15 do 20 cm grubości. Nanoszenie posypki rozpoczyna się w momencie, kiedy odcisk buta w betonie wynosi 2-3 mm głębokości. Warstwę zaciera się za pomocą mechanicznych zacieraczek skrzydełkowych. W skład takiej posypki utwardzającej wchodzi: cement, kruszywo, dodatki polimerowe, a także niekiedy pigmenty mineralne. 

Bardzo duże znaczenie w świetle późniejszego utrzymania czystości danej posadzki ma dawka posypki. Im więcej kg na m2, tym bardziej wytrzymała posadzka. Dobór odpowiedniej dawki posypki jest ściśle związany z warunkami eksploatacji posadzki: wielkości obciążenia oraz stopnia jego intensywności. Ma to wpływ na późniejsze utrzymanie tej powierzchni w czystości. Jeżeli mieszanka nie zostanie dostosowana do obciążeń i okaże się za miękka, koła wózków widłowych oraz innych pojazdów przemysłowych będą trwale odciśnięte i takie zabrudzenie jest praktycznie niemożliwe do usunięcia. Jedynym rozwiązaniem w tej sytuacji jest doprowadzenie tychże śladów do postaci wyblakłej, aby nie rzucały się w oczy. Nic tak nie denerwuje, jak ślady po kołach od razu po oddaniu posadzki do użytku. Niestety nierzadko jest to wina „oszczędności” inwestora.
 
Posadzka samorozlewna
Kolejnym typem posadzki betonowej jest posadzka samorozlewna. Można ją układać tak na nowych, jak i starych podkładach – odpowiednio przygotowanych. Na takie podłoże stosuje się preparat gruntujący lub piasek
kwarcowy, a następnie wylewa się warstwę posadzki. Tutaj grubość warstwy, w zależności od przewidywanych obciążeń, waha się od 4 do 15 mm. Zaletą tej metody jest bezpyłowe i niezależne w ciągu technologicznym wykonywanie posadzki. Istnieją odmiany posadzek samorozlewnych odporne na warunki zewnętrzne oraz ujemną temperaturę. Mogą one być stosowane na nawierzchniach o ekstremalnych obciążeniach, np. parkingach wielopoziomowych, mostach. Jednocześnie są to posadzki bardzo odporne na działanie silnych środków chemicznych oraz stosunkowo łatwe do utrzymania w czystości.
 
Jastrych
Jastrychy, kolejny rodzaj posadzki, stosuje się na stare lub nowe podkłady, po uprzednim przygotowaniu i zagruntowaniu. Jest rodzajem posadzki bezspoinowej, której zadaniem jest wyrównanie powierzchni. Zacierana mechanicznymi zacieraczkami warstwa może wynosić od 10 do 100 mm grubości. Po ułożeniu posadzki betonowej należy ją chronić przed działaniem promieni słonecznych, podwyższonymi temperaturami, przeciągami i wodą. Powinno się utrzymywać w pomieszczeniu wilgoć, która zabezpieczy przed szybkim i nadmiernym odparowaniem wody z posadzki. 

Po wstępnym związaniu posadzki nacina się i wykonuje szwy robocze. Na początku wypełnia się je wciskaną prefabrykowaną wkładką, która umożliwia użytkowanie posadzki po kilku dniach od jej ułożenia. Docelową spoinę, dylatację, stosuje się dopiero po pełnym związaniu betonu. Zapobiega ona odkształcaniu się materiału betonowego, a co za tym idzie – powstawaniu rys i pęknięć w warstwie posadzki i całej konstrukcji betonu. 

Jeżeli zapoznaliśmy się z całym procesem powstawania posadzki betonowej i znamy jej rodzaje oraz cechy charakterystyczne i różnice między nimi, łatwiej nam będzie podejść do tematu sprzątania pobudowlanego takiej posadzki, bieżącego utrzymania czystości, a także okresowego doczyszczania z powstałych w trakcie eksploatacji zabrudzeń.
 
Sprzątanie pobudowlane
Sposób sprzątania pobudowlanego posadzki betonowej zależy w dużej mierze od okresu, jaki minął od całkowitego zakończenia prac związanego z posadzką. Należy pamiętać, że w większości przypadków po związaniu betonu i wypełnieniu dylatacji rozpoczyna się proces pielęgnacji betonu, który trwa minimum 7 dni. Pielęgnacja przeprowadzana jest za pomocą arkuszy folii lub preparatów powłokotwórczych. Jeżeli w tym czasie zaczniemy proces sprzątania pobudowlanego, to użycie ciężkiego sprzętu oraz agresywnej chemii spowoduje zdarcie powłoki pielęgnacyjnej przed jej całkowitym utwardzeniem. 

Pierwszym etapem przed przystąpieniem do zmywania posadzki powinno być jej odkurzenie. Na małych powierzchniach posłużymy się odkurzaczem, najlepiej cyklonowym, na powierzchniach większych będziemy zmuszeni użyć zamiatarki. Używając zamiatarki, należy pamiętać o ustawieniu odpowiedniego docisku szczotek, aby nie zarysować powierzchni. Po odkurzeniu powierzchni zmywamy posadzkę czystą wodą, aby zebrać wszelkie drobiny piasku oraz kurzu osiadającego po zamiataniu posadzki. 

Kolejnym etapem jest umycie posadzki środkiem do doczyszczania pobudowlanego. Jest to środek kwaśny, dlatego trzeba pamiętać o dokładnym dozowaniu preparatu, aby nie uszkodzić mytej powierzchni. Bardzo ważnym czynnikiem jest maszyna użyta do tego procesu – konieczny jest odpowiedni do zabrudzenia nacisk zespołu szorującego na powierzchnię. 

Głównym celem mycia posadzki środkiem kwaśnym jest usunięcie pozostałości po gipsie, zaprawach, farbach itp. Szczególnie dużo zabrudzeń tego typu powstaje w wyniku prowadzenia nacięć dylatacyjnych. Dlatego nacisk maszyny odgrywa tu istotną rolę. Niezwłocznie po umyciu posadzki środkiem kwaśnym powinniśmy powtórzyć cały proces mycia, używając roztworu środka zasadowego. Ma to istotny wpływ na kondycję oraz wygląd posadzki podczas późniejszego użytkowania. Ważne jest, aby zmienić odczyn posadzki ze środowiska kwaśnego do jak najbardziej neutralnego. W miejscach trudno dostępnych dla dużych maszyn samojezdnych należy użyć urządzenia jednotarczowego, popularnej szorowarki, i przeprowadzić proces doczyszczania pobudowlanego w ten sam sposób. Po zakończeniu procesu doczyszczania kolejnym etapem jest codzienna pielęgnacja.
 
Utrzymanie codzienne
Dbałość o prawidłowe utrzymanie posadzki w nienagannej czystości, w przypadku posadzki betonowej, nie jest czymś szczególnie trudnym. Pracę przy pielęgnacji można podzielić na dwie części. Jedna to sprzątanie na sucho przy użyciu sprzętu ręcznego, odkurzaczy i zamiatarek bezpyłowych. Inna to mycie na mokro techniką mopowania w małych pomieszczeniach oraz przy użyciu zmywarek do posadzek na większych powierzchniach. 

Częstym błędem jest stosowanie kompaktowych maszyn myjących o niewystarczającym nacisku i funkcjonalności na wielkich powierzchniach przemysłowych. Bieżące mycie powinno się odbywać przy użyciu preparatów neutralnych bądź zbliżonych do pH neutralnego. Agresywna chemia używana codziennie ma destrukcyjny wpływ na posadzkę i powoduje, że z czasem staje się ona coraz trudniejsza do utrzymania. Na rynku dostępne są środki do codziennej pielęgnacji o różnych właściwościach. Wszystko zależy od rodzaju pomieszczenia i wymagań inwestora co do wyglądu posadzki. W jednym miejscu zastosowanie znajdzie środek nabłyszczający, w innym odtłuszczający, a jeszcze gdzie indziej preparat o długotrwałym, przyjemnym zapachu.
 
Doczyszczanie
Inaczej będziemy postępować w przypadku doczyszczania posadzki. Pierwszym krokiem jest rozpoznanie rodzaju brudu. Czy mamy do czynienia z zabrudzeniem tłustym, czy raczej osadem wodnym lub rdzą? Od prawidłowego rozpoznania zależy powodzenie w doborze odczynu środka myjącego. W tym procesie zastosowanie mają zwykle środki o skrajnych pH koncentratów. Kolejnym ważnym elementem jest dobór urządzenia myjącego o odpowiednio dużym nacisku oraz właściwej szerokości roboczej.

Podczas doczyszczania używamy przeważnie metody namaczania. Pozwala to na dogłębne rozpuszczenie zabrudzenia oraz wniknięcie środka chemicznego w pory posadzki. Rozpuszczony brud należy zebrać przy pomocy odkurzacza na mokro lub automatu myjącego. Ważne jest, aby namoczonego zabrudzenia nie zostawić na powierzchni, ponieważ kiedy wyschnie, zmusi nas do powtórzenia procesu. W zależności od stanu posadzki używamy odpowiedniego koloru padu lub szczotki. Najbardziej skuteczne i zarazem odpowiednie do doczyszczania są pady zielone, brązowe i czarne (trzeba być ostrożnym, gdyż potrafią zarysować powierzchnię) oraz szczotki o dużej twardości.
 
Konserwacja
Aby przedłużyć żywotność posadzki betonowej oraz zminimalizować wnikanie brudu w pory posadzki, raz na jakiś czas należy przeprowadzić jej konserwację. Zapobiega to również nadmiernemu pyleniu posadzki. Konserwację przeprowadza się preparatami na bazie polimerów, poliuretanu lub żywic. Dobór środka zależy od rodzaju posadzki oraz od jej przeznaczenia i obciążeń, jakie powinna wytrzymać. Od prawidłowej konserwacji zależy w dużym stopniu trwałość nawierzchni posadzki oraz szybkość jej degradacji. Konserwację prowadzimy w sposób bardzo podobny do układania akryli. Na doczyszczoną, zneutralizowaną posadzkę czystym mopem nakładamy cienkie warstwy powłok, pamiętając o krzyżowym ułożeniu kolejnych warstw. Reasumując: współczesne posadzki betonowe to powierzchnie, na których dosyć łatwo utrzymać czystość. Warunkiem powodzenia jest jednak posiadanie niezbędnej wiedzy oraz stosowanie profesjonalnych metod.
 
źródło: Firma Sprzątająca Nr 3/2008, autor: Piotr Dyjak


Administrator Forum Profesjonalnego Sprzątania

 
  • 0 głosów - średnia: 0
Użytkownicy przeglądający ten wątek:
 1 gości
Użytkownicy przeglądający ten wątek:
 1 gości